شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به مخاطب می‌گوید که هنگام نگه‌داشتن کلاه خود، آن را به‌طور کامل در دست نداشته باشد و به چیزهای بی‌فایده نپردازد. او از کسی می‌خواهد که درباره مسائلی که هیچ تجربه‌ای از آن‌ها ندارد، صحبت نکند و به دنبال چیزهای سطحی مانند نان‌های خانقاهی نرود. به‌طور کلی، شاعر به اهمیت توجه به مسائل واقعی و دوری از موضوعات بی‌معنی اشاره می‌کند.
چون سر بنهادیم کلاهی کم گیروز خرمن بی فایده کاهی کم گیر
هوش مصنوعی: زمانی که به خواب میرویم، نباید چیزهای بی‌فایده و کمارزش را به خود بگیریم و از آن‌ها ناراحت شویم. بهتر است از موارد مهم و باارزش بهرهمند شویم و در زندگی خود به دنبال چیزهایی باشیم که واقعاً سودمند هستند.
ای هیچ ندیده چند از این گفت مگوشیخی و دو نان خانقاهی کم گیر
هوش مصنوعی: شخصی که چیزی نمیداند، چرا از مسائل بیمورد صحبت می‌کند؟ از یک فرد معنوی انتظار نداشته باش که فقط به دو نان روزانه قناعت کند و به زندگی سادهاش بسنده نماید.