تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

افسوس که خلق سخت کوته نظرندوز هرچه فروشند یکی جو نخرند
بی هیچ بهانه دشمن یکدگرندقصّه چه کنم که جمله شان درد سرند