شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عمق غم و اندوهی که از بیگانگی و دوری از محبوبش احساس می‌کند، اشاره می‌کند. او دل خود را قربانی غم محبوب کرده و این غم را بسیار بزرگ‌تر از مشکلات جهانی می‌داند. در واقع، او بیان می‌کند که حتی سلطان جهان نیز در برابر غم محبوبش به نوعی مسکین و ناتوان است و این غم برای او بسیار سنگین‌تر است.
بیگانهٔ جان شد دل و خویش غم توقربان دل من است کیش غم تو
هوش مصنوعی: دل من دیگر متعلق به خودم نیست و تمام وجودم در اختیار غم تو است. عشق و غم تو باعث شده که من تنها به تو و احساساتم نسبت به تو فکر کنم.
سلطان جهان پیش غمت مسکین استمسکینان را چه قدر پیش غم تو
هوش مصنوعی: سلطان دنیا در برابر غم تو بیچاره است، در حالی که بیچارگان چقدر در برابر غم تو ناتوانند.