تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۴

حالی خواهی چنانک حال مرداناز خود به درآ تا نشوی سرگردان
حالی که به یک کف گیهش بتوان یافتآن حال خران بود نه حال مردان