شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که امشب هیچ اثری از شادی و رنگ و رونق در زندگی‌اش نیست. حتی اگر شادی یا سرخی وجود داشته باشد، آن برای کسی دیگر است و نه برای او. او احساس می‌کند که هیچ لذتی از موسیقی و آواز امشب نمی‌برد، زیرا دوست و هم‌نشینی که روزهای خوبش را با او گذرانده، در اینجا حضور ندارد.
امشب زطرب هیچ اثر پیدا نیستور هست مگر در دگری در ما نیست
هوش مصنوعی: امشب هیچ نشانهای از شادی و خوشحالی در ما نیست و اگر هم وجود داشته باشد، فقط در دیگری پیدا میشود و در ما نیست.
حظّی زسماع امشب آن ما نیستکان مونس روزگار ما اینجا نیست
هوش مصنوعی: امشب از شنیدن موسیقی و صداهای دلنشین چیزی نصیب من نمیشود، زیرا کسی که در روزهای خوش زندگیام همراهم بود و به من آرامش میداد، در اینجا حضور ندارد.