شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که در مذهب و معنویت واقعی، تنها جنب و جوش و آرامش روحانی وجود دارد و چیزی به نام جشن و مهمانی نیست. او از خداوند شکرگزاری می‌کند که امروز جمعیتی از دل‌ها را گرد هم آورده که در آن پریشانی و اضطراب وجود ندارد.
در مذهب ما سماع و مهمانی نیستجز جنبش و جز سکون روحانی نیست
هوش مصنوعی: در مذهب ما، هیچ چیزی جز حرکات و سکونهای روحانی وجود ندارد و خبری از جشنها و مراسم های دیگر نیست.
شکر است خدای را که ما را امروزجمعیّت دل هست و پریشانی نیست
هوش مصنوعی: خدای را شکر که امروز ما دور هم جمع هستیم و هیچ نگرانی یا ناراحتی وجود ندارد.