شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف رقص بتم می‌پردازد که هنگامی که آستینش مرطوب می‌شود، زیبایی و جذابیتش تحت تأثیر قرار می‌گیرد. او از آمدن و رفتن بتم سخن می‌گوید، که با هر بار ورودش آرزوهایی را به پا می‌ریزد و با رفتنش، امیدها را به ناامیدی تبدیل می‌کند. این ابیات حس زیبایی و اندوه را به خوبی منتقل می‌کنند.
در رقص بتم چو آستین تر می کردصد شیوه شمایلش به هم بر می کرد
هوش مصنوعی: وقتی بت من در رقص خود آستینش را تر می‌کند، تمام زیباییهایش به هم می‌ریزد و شکل جدیدی به خود می‌گیرد.
می آمد و آرزویش در پا می ریختمی رفت و امید خاک بر سر می کرد
هوش مصنوعی: او وقتی میآمد، آرزوهایش را زیر پا میگذاشت و وقتی میرفت، امیدها را به خاک میسپرد.