شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جستجوی حقیقتی مجازی اشاره میکند و میگوید که رقص و شادیاش ممکن است تنها بازی و سرگرمی باشد. او معتقد است که هر چه جز حقیقت وجود دارد، ممکن است با آن شریک باشد و در نهایت، همه چیز به مالکیت و وجود خداوند برمیگردد.
در راه حقیقتی مجازی شایدوین رقص و سماع ما به بازی شاید
هوش مصنوعی: ممکن است در مسیر حقیقتی که واقعی نیست، این رقص و آواز ما به نوعی سرگرمی و تفریح تبدیل شود.
چون هر چه جز او هست شریکش باشدمی دان همه ملک خویش سازی شاید
هوش مصنوعی: هر چیزی که غیر از او وجود دارد، در واقع شریک او به حساب میآید. بنابراین، او میداند که تمام سلطنت و ملک خود را شاید در اختیار بگیرد.