شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان ویژگی‌های واقعی درویشی می‌پردازد و تأکید می‌کند که درویشی حقیقی فقط در بی‌طمعی و بی‌نیازی یافت می‌شود. او می‌گوید که تفاوتی میان حضوری واقعی و وجد (احساس شادی و شوق) نمی‌بیند، و معتقد است که سماع (رقص معنوی) باید از روی حقیقت و نه بازی باشد.
جنبیدن درویش مجازی نبودجز بی طمعی و بی نیازی نبود
هوش مصنوعی: حالت جنبش و حرکت درویش واقعی تنها از روی بی‌نیازی و بی‌طمعی است، نه اینکه به خاطر چیز دیگری باشد.
من نشناسم تواجد از وجد ولیدانم به یقین سماع بازی نبود
هوش مصنوعی: من نمیتوانم حالات روحی و درونی را از عشق و شوق تشخیص دهم، اما به خوبی میدانم که شنیدن موسیقی و لذت از آن، صرفاً یک سرگرمی نیست.