تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۰

سالک چو مدام از خودی خود خیزدنی چون جهلا در حرکت آویزد
بی قطع مسافت چو سفر باید کردآواز نیش ز جا چرا انگیزد