تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۹

گفتم که دلم گفت پریشان باشدویران زبرای چه برین سان باشد
گفتا که دل تو وقف اندوه من استرسم است همیشه وقف ویران باشد