شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان حسرت و دل‌تنگی خود می‌پردازد. او از چشم و دل خود شکایت می‌کند که به او می‌گویند در این شهر چیزهای کم‌تری را جست‌وجو کند. او اشاره می‌کند که در این شهر، بی‌خانمان‌ها و ویرانی‌های زیادی وجود دارد و این موضوع باعث ناراحتی اوست. در واقع، ابیات نشان‌دهنده‌ی تنهایی و ناامیدی شاعر در مواجهه با واقعیت‌های تلخ زندگی است.
گفتم چشمم گفت سرابی کم گیرگفتم جگرم گفت کبابی کم گیر
هوش مصنوعی: چشمانم به من می‌گویند که فریب نخورم و به چیزهای ناپایدار توجه نکنم، اما دل و احساسم به من میگوید که باید از شور و شوق زندگی بیشتر بهرهمند شوم.
گفتم که دلم گفت درین شهر شماصد خانه خراب است خرابی کم گیر
هوش مصنوعی: به کسی که در این شهر زندگی می‌کند، گفتم: دل من میگوید در اینجا کار و بار زیادی خراب است و اگر هم بخواهی، خرابیهای کم‌تری پیدا میشود.