شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این ابیات نشان‌دهنده احساس عمیق و اندوه گوینده است. او با اشاره به اشک‌هایش و حالتی فرحناک و شادی‌بخش برای دیگری، احساس سوختن درونی‌اش را توصیف می‌کند. در واقع، گوینده به دو جو (مقدار کم) اشاره دارد که نشان‌دهنده بی‌ارزشی درد و رنجش در مقابل عمق جانش است. این ابیات به خوبی تضاد بین ظاهر و باطن احساسات را به تصویر می‌کشند.
آهم چو شنید گفت بر من به دو جواشکم چو بدید گفت هر من به دو جو
هوش مصنوعی: وقتی او صدای آه من را شنید، گفت: "برای من دو قطره اشک بریز." و وقتی اشکهایم را دید، گفت: "هر قطره اشک را برای من به دو بخش تقسیم کن."
جان کردم عرضه گفت صد خرمن ازیننزدیک من ای سوخته خرمن به دو جو
هوش مصنوعی: با جان و دل میگویم که از این نزدیکی، صد خرمن آتشین وجود من را میسوزاند، ای کسی که خودت هم آتش گرفتهای.