شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر عشق و محبت عمیق speaker نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که اگر بیمار و دردسری برای معشوق وجود نداشته باشد، او هم دلی مضطرب و زرد نخواهد داشت. همچنین، او خود را مانند خاکی می‌بیند که تحت تأثیر باد، در عشق معشوق به حرکت درمی‌آید. درواقع، این شعر تأکید بر وابستگی و تأثیرگذاری عشق بر اجزا و حالت‌های مختلف وجود دارد.
بیمار تو را درد نباشد، باشدمشتاق تو رخ زرد نباشد، باشد
هوش مصنوعی: اگر کسی بیمار تو باشد، نباید نگران دردش باشی، بلکه اگر مشتاق تو باشد، رنگ چهرهاش زرد نخواهد بود.
تو باد جهنده ای و من خاک درتچون باد جهد گرد نباشد، باشد
هوش مصنوعی: تو مانند بادی پرتوانی و من مانند خاکی در زیر پاهای تو. چون باد به سمت بالا میرود، خاک نمیتواند با آن همسطح شود، اما همیشه وجود دارد.