شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این شعر، پیر (شخصی سالخورده) از خرابه‌ای بیرون می‌آید و با حالتی مست، سجاده‌ای به دوش و کوزه‌ای پر از شراب در دست دارد. شاعر به پیر می‌گوید که ایمان او را در دلش احساس می‌کند، اما اشاره می‌کند که ایمان در دل وجود دارد و نمی‌توان آن را در دست گرفت. این شعر به نوعی به جستجوی معنای واقعی ایمان و معنویت اشاره دارد.
پیری ز خرابات برون آمد مستسجّاده به کول و کوزهٔ باده به دست
هوش مصنوعی: یک پیرمرد از میخانه بیرون آمد، در حالی که سجادهی خود را بر دوش انداخته و کوزه‌ای پر از شراب در دست دارد.
گفتم پیرا تو را به دل ایمان هست؟ایمان به دل اندر است و دل نیست به دست
هوش مصنوعی: به او گفتم آیا قلبم به تو ایمان دارد؟ ایمان در دل است و دل در اختیار ما نیست.