شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به اهمیت نوشیدنی (شراب) در دست‌یابی به حالت معنوی اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها با می‌توان به باده‌نوشی و راز و نیاز پرداخت. همچنین، او به آنچه که زیبایی‌اش را از دست داده اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌توان دوباره آن را به حالت قبل برگرداند. در نهایت، شاعر از پرده‌ای صحبت می‌کند که به خاطر فراوانی تجربه‌ها و رخدادها، دیگر نتوان آن را به حالت اولیه‌اش اصلاح کرد.
در میکده جز به می وضو نتوان کردو آن نام که زشت شد نکو نتوان کرد
هوش مصنوعی: در میخانه فقط با می می‌توان به طهارت رسید و نامی که بد شده، نمی‌توان خوب کرد.
افسوس که این پردهٔ مستوری مااز بس که دریده شد رفو نتوان کرد
هوش مصنوعی: متأسفانه این لباس پوشش ما به قدری آسیب دیده و پاره شده است که دیگر نمی‌توان آن را تعمیر کرد.