تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶

هان ای ساقی درافکن آن باده به جامباشد که شوم پخته از آن بادهٔ خام
سرمست به کام دل بپویم دو سه گامتا کی غم نام و ننگ و مه ننگ و مه نام