شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عادت شخصی اشاره می‌کند که وعده‌های بی‌اساسی می‌دهد و در عین حال، با شیرینی کلامش زهرآلود می‌شود. او همچنین از دل دادن به زیبایی معشوقش سخن می‌گوید، حتی اگر این دل دادن به معنای درد و شکست باشد. به عبارتی، عشق و احساسات در عین زیبایی، می‌توانند به انسان آسیب بزنند.
ای عادت تو وعدهٔ باطل دادندر جام شکر شربت قاتل دادن
هوش مصنوعی: ای عادت تو همیشه وعده‌های پوچ دادن و در عین حال با زبانی شیرین و فریبنده، زهرآلود به مردم شربت دادن.
وآن زلف شکستهٔ تو را دادم دلکز لطف بود شکسته را دل دادن
هوش مصنوعی: من دل خود را به زلف خراب و آشفتهات سپردم، زیرا این کار از روی لطف و محبت است که دل را به چیزی شکستخورده میسپارند.