شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم وابستگی و ناپایداری وجود انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگرچه ممکن است تو با دیگران باشی و به نظر بی‌نیاز بیایی، اما وقتی که از من دوری، در واقع هیچ‌کس نیستی. همچنین اگرچه ممکن است در زندگی مقام بلندی داشته باشی، در نهایت همواره مرگ می‌تواند همه را در دامی گرفتار کند. به همین دلیل، هیچ‌کس نمی‌تواند از این حقیقت گریز کند.
گر با همه ای که بی منی بی همه ایگر بی همه ای که با منی با همه ای
هوش مصنوعی: اگر با همه باشند و تو بی من باشی، مثل این است که هیچ نیستی. و اگر بی همه باشی و من با تو باشم، باز هم با همه هستی.
گر شاه جهانی و امیر همه ایچون مرگ به تو رسد اسیر همه ای
هوش مصنوعی: اگر تو جهان را پادشاهی و فرمانروایی بزرگ، نیک بدان که همچون مرگ به تو خواهد رسید و تو از آن نجات نخواهی یافت.