شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که او را مسحور کند و هر چیزی که دارد را بگیرد و برود. او به معشوق می‌گوید که اگر قرار است در چنگال سختی و مشکلات باشد، بهتر است به خواب برود و برود. همچنین اگر معشوق خواستار نشستن و همراهی با شاعر است، باید به وصال خود ننشیند و برود. شاعر بر این نکته تأکید دارد که نماندن و رفتن بهترین انتخاب است.
مستم کن و هرچه هست بستان و برودر چارسوی بلا بخوابان و برو
هوش مصنوعی: مرا خمار کن و هرچیزی که داری را بگیر و برو، در محاصرهی مشکلات دراز بکش و رها شو.
ور زانچ بخواهی که نشینی با منمنشین به وصال خویش بنشان و برو
هوش مصنوعی: اگر میخواهی با من باشی، اما نمیتوانی به ارتباطی عمیق برسی، بهتر است که به کنار من نیایی و بروی.