شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این بیت در مورد بیهوده‌گی تلاش‌های انسان برای دل خوش کردن خود با بدی‌هاست. شاعر می‌گوید که اگر دل را از بدی‌ها پاک نسازی، چرا به بدی‌ها دل می‌بندی؟ او همچنین به گذر عمر اشاره می‌کند و اینکه با وجود اینکه عمر در حال سپری شدن است، انسان همچنان به کارهای زیان‌آور ادامه می‌دهد. این نشان‌دهنده‌ی ناپایداری و بی‌فایده بودن این رفتارهاست.
گیرم که دل از بدی نمی پالاییباری دل را به بد چه می آلایی
هوش مصنوعی: با فرض اینکه نتوانی دل را از بدی‌ها پاک کنی، پس چرا دل را اینقدر به بدی‌ها آمیخته میکنی؟
عمر تو نفس نفس همی کاهد و تودر هر چه زیان تست می افزایی
هوش مصنوعی: عمر تو به آرامی در حال گذر است و در حالی که زمانت میگذرد، تو در هر کاری که انجام میدهی به زیان خود اضافه میکنی.