شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی زندگی خود میپردازد و میگوید که همه چیزهایی که نوشته و به دست آورده، در نهایت گذرا و بیارزش بودهاند. او احساس میکند که تمام افکار و آرزوهایش تنها خیالاتی بودهاند و افسوس میخورد که عمرش را به راحتی هدر داده است.
بستردنی است هر چه بنگاشته اموافکندنی است هر چه برداشته ام
هوش مصنوعی: هر چیزی که من ساختهام، زمانی به پایان میرسد و هر چیزی که من به دست آوردهام، روزی باید رها شود.
سودا بوده است هر چه پنداشته امدردا که به عشوه عمر بگذاشته ام
هوش مصنوعی: هر چیزی که من در زندگی فکر کردم و به دنبالش بودم، در حقیقت تنها یک آرزو بوده است و حیف که عمرم را صرف چیزهایی کردهام که بیمشتری و فریبنده بودهاند.