شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به تأمل در زندگی و سرنوشت موجودات اشاره دارد. شاعر می‌گوید که همه چیز در جهان همچون مهره‌هایی در بازی فلک هستند و هیچ‌کس از دست سرنوشت در امان نیست. هر شاخه‌ای که امروز بالا رفته و برگ دارد، در نهایت به خاک برمی‌گردد. به طور کلی، این موارد به ناپایداری زندگی و inevitability مرگ اشاره دارند.
اسباب فلک چو مهره بشمرد به خاککس را ننواخت تاش نسپرد به خاک
هوش مصنوعی: زمانی که ستارهها و کرات را به حساب میآورند و به آنها توجهی نمیشود، هیچ‌کس بر روی زمین برای کسی اهمیت قائل نیست مگر اینکه سرنوشت او به خاک سپرده شود.
هر شاخ که برگ او بلند است امروزاز آب برآورد و فروبرد به خاک
هوش مصنوعی: هر شاخه‌ای که امروز برگهایش بلند است، از آب بیرون آمده و به خاک فرو رفته است.