شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به حرکت و اقدام دارد، به‌گونه‌ای که شاعر از دو نفر می‌خواهد که با هم بر غم‌ها غلبه کنند و از محدوده‌های عادی فراتر روند. آنها باید با هم عمل کنند و بر موانع غلبه کنند تا بتوانند لحظاتی بدون دغدغه و جدایی را تجربه کنند. در واقع، این دعا برای کنار گذاشتن تنش‌ها و پیوند نزدیک‌تر است.
خیزیم و ره قافلهٔ غم بزنیمپا بر سر ملک هر دو عالم بزنیم
هوش مصنوعی: برخیزیم و با هم راهی به سوی قافلهٔ غم بزنیم و بر تمام سرزمینها حاکم شویم.
خار منی و تویی زره برگیریمتا بی من و تو من و تو یک دم بزنیم
هوش مصنوعی: تو مانند خار هستی و من مانند زرهای هستم که بر دوش تو افتاده است. بیایید این زره را کنار بگذاریم تا یک لحظه بدون من و تو، با هم باشیم و احساس نزدیکی کنیم.