شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و تلخی است. شاعر از غم و اندوه صحبت می‌کند که به جای غصه، او صدای ناله و فریاد می‌کشد. او به این نکته اشاره دارد که وقتی اوضاع خوب نمی‌شود، انسان بدبختی و مشکلات بیشتری را تحمل می‌کند. همچنین، وقتی که سرش به خاک می‌افتد، بار سنگین ناامیدی و درد را بر دوش خود حس می‌کند. به طور کلی، شعر به احساس رنج و فشارهای زندگی اشاره دارد.
«اوحد» تو به جای غصّه ای صد می کشچون نیک نمی شود تو هر بد می کش
هوش مصنوعی: تو به جای اینکه غصهای بخوری، صد بهتر است که از درد خود بکاهی، زیرا اگر اوضاع بهبود نیابد، هر بدی را به جان خواهی خرید.
بر خاک درش چو سر بدادی بر بادبر گردن خود بار سر خود می کش
هوش مصنوعی: زمانی که در خاک در او سر خود را تسلیم کردی، دیگر بار سنگینی را بر دوش خود حس نکن.