شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان خودمختاری و استقلال شخصیت خود می‌پردازد. او می‌گوید که به خواسته‌ها و آرزوهای خود پایبند است و از دنیای ملامت‌ها و مشکلات دوری می‌کند. او به این نکته اشاره دارد که چه زاهد باشد و چه گناهکار، او خود را همان‌طور که هست، می‌پذیرد و به خود افتخار می‌کند.
برخود در کام و آرزو در بستموز محنت هر ناکس و کس من رستم
هوش مصنوعی: من در پی خواسته‌ها و آرزوهایم هستم و از رنج دیگران، چه خوب و چه بد، بینوازم و در این مسیر قدرت و استقامت خود را نشان میدهم.
گر زاهد مسجدم و گر عاصی دیرمن مرد خودم چنانک هستم هستم
هوش مصنوعی: اگر تو تنها به ظاهر عبادت و زهد توجه کنی و خود را در مسجد بیابی، یا از طرفی اگر به لذتهای دنیا روی بیاوری و در میخانه باشی، من خودم را به آنچه که هستم نشان میدهم و در حقیقت وجودم باقی میمانم.