شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر از اوحدی مراغه‌ای به ناامیدی و جستجوی معنای واقعی زندگی اشاره دارد. شاعر از دل و مقصدی که در جستجوی آن است صحبت می‌کند و به تنهایی و دشواری‌هایی که در این مسیر با آن‌ها مواجه شده، اشاره می‌کند. او به طور ضمنی از گذشته‌اش و تلاش‌هایش یاد می‌کند و به دنبال روشنایی و هدفی جدید است.
«اوحد» در دل می زنی آخر دل کوعمری است که راه می روی منزل کو
هوش مصنوعی: دل را به عشق پر میکنی، اما دلت کجاست؟ عمری را در راهها میگذرانی، اما منزلت کجاست؟
تا چند زلاف خلوت و خلوتیانهفتاد و دو چلّه داشتی حاصل کو
هوش مصنوعی: چند وقت دیگر میخواهی در تنهایی و بین انسانها با مشکلات و سختیها زندگی کنی؟ چه دستاوردی در این چالشها به دست آوردهای؟