شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این اشعار به جست‌وجوی انسانی با ویژگی‌های نیکو و درست‌کاری می‌پردازد. شاعر به دنبال فردی است که زبان و دلش با یکدیگر همسو باشد و به اصول دینی و اخلاقی پایبند بماند. او همچنین از چشمی سخن می‌گوید که به جای قضاوت دیگران، خود را بررسی کرده و به عیب‌های خویش توجه دارد. در کل، این شعر به اهمیت صداقت و خودشناسی تاکید دارد.
آن را که زبان و سینه یکتاست کجاستبر شرع وفا و سیرت راست کجاست
هوش مصنوعی: کسی که زبان و دلش یکی است، کجاست؟ و کسی که به دستورهای دین وفادار و دارای اخلاق نیکوست، او کجاست؟
آن چشم که عیب دیگران بیند هستچشمی که به عیب خویش بیناست کجاست
هوش مصنوعی: چشمی که فقط عیب‌های دیگران را میبیند، چشمی است که خود نمیتواند عیب‌های خودش را ببیند. این چشمها کجایند؟