شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق وجود و انقطاع از محدودیت‌های ظاهری است. شاعر می‌گوید که ذات او فراتر از کلمات و افکار انسانی است و از منبعی الهی به درون خود حیات و لطف می‌گیرد. در نهایت، شاعر به یک وحدت در وجود اشاره می‌کند که "اوحد" در حقیقت همان "احد" است، به معنای یگانگی و اهمیت الهی در ذات انسان.
ذاتم ز ورای حرف و بیرون ز حد استوز چشمهٔ لطف آب حیاتم مدد است
هوش مصنوعی: وجود من فراتر از کلمات و محدودیتهاست و از چشمهٔ محبت، زندگی و انرژی دریافت میکنم.
علّت ز احد به اوحد آمد حرفیعلت بگذار کاینک اوحد احد است
هوش مصنوعی: اصل و حقیقت از یکی به بالاترین مقام رسید و سخنی از علت مطرح شد. بگذار تا بفهمیم که بالاخره این مقام بالاتر نیز در اصل به یک وجود واحد مربوط میشود.