شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به یک شخص ویژه اشاره دارد که به وعده‌اش وفادار بازگشته است. او از این شخص می‌خواهد که در چشم‌های او بنشیند، زیرا او عزیز و باارزش است. شاعر همچنین به دشواری بیان شکر و عذر در مقابل این فرد اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌داند چگونه از سالها شکرگزاری کند و یا چه عذری برای عمرهایش بیاورد.
ای آمدهٔ به وعده بازآمده راستبر دیده نشین که جات بر دیدهٔ ماست
هوش مصنوعی: ای کسی که به وعدهات بازگشتی، راست بر چشم ما بنشین که جایت بر دیدهمان است.
شکر تو به سالها کجا دانم گفتعذر تو به عمرها کجا دانم خواست
هوش مصنوعی: نمیتوانم ارزش و بزرگی شکر تو را در سالهای طولانی بفهمم و نمیدانم چگونه میتوانم بهانه و عذر تو را در طول عمر بیان کنم.