تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

سرمایهٔ ما از همه عالم دلکی استآن نیز اسیر دلبر پرنمکی است
یک دل چه بود که بوسه ای از دو لبشصد جان ارزد بدان خدایی که یکی است