شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناتوانی در دیدن عیوب و واقعیات دنیا سخن می‌گوید. او می‌گوید که در تمام اجزای جهان، خوب و بد وجود دارد و خداوند در همه جا هست، اما ما توانایی درک و مشاهده این واقعیت‌ها را نداریم. به عبارتی، چشم ما قادر به دیدن حقیقت و عیوب نیست و باید به دنبال بینش واقعی باشیم.
افسوس که دیدهٔ نکوبینت نیستچشمی به عیوب خوش فروبینت نیست
هوش مصنوعی: متأسفانه چشمی که عیوب تو را ببیند وجود ندارد و چشمی که به خوبیهایت توجه کند هم در دسترس نیست.
در جملهٔ ذرّات جهان از بد و نیکاو هست ولی دیدهٔ او بینت نیست
هوش مصنوعی: در تمامی اجزای جهان، خوبیها و بدیها وجود دارد، اما چشمی که بتواند اینها را به درستی ببیند، نیست.