شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها شاعر به غم و اندوهی اشاره می‌کند که بر اثر نزدیکی زاغ (پرنده‌ای بدخواه) به لاله (نماد زیبایی و عشق) بر دلش نشسته است. همچنین، او از حالتی غمناک و زنگار گرفته در زیبایی محبوبش سخن می‌گوید، که نشان‌دهنده تأثیرات منفی و غم‌انگیز بر عشق و زیبایی اوست.
افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفتزاغ آمد و لاله را به منقار گرفت
هوش مصنوعی: متاسفم که اطراف زیباییهای تو و گل لاله، زاغی پرواز کرد و آن را با منقار خود برداشت.
سیماب زنخدان تو آورد غمبادشنگرف لب لعل تو زنگار گرفت
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو درد و غم را به همراه دارد، لبهای سرخ تو رنگ و لعابی از زنگار به خود گرفتهاند.