شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش صدای زیبای شخصی می‌پردازد که آواز او در دل مردم جا باز کرده است. زاهدان نیز به خاطر زیبایی آوازش از لباس‌های مخصوص زهد خود دست کشیده و به آن توجه کرده‌اند. آواز او محدود به زمان معینی نیست، اما تنها برای چند روز طعمی شیرین و لذت‌بخش از لبان او برای شنوندگان باقی مانده است.
آوازهٔ آواز تو در خلق گرفتزاهد زتو ترک شمله و دلق گرفت
هوش مصنوعی: صدای تو در میان مردم مشهور شد و زاهد از تو رخت و لباسش را ترک کرد.
آواز تو بسته نیست لیکن دو سه روزطعم شکر از لب تو در حلق گرفت
هوش مصنوعی: صدای تو آزاد است، اما به مدت چند روز، طعم شیرینی که از لبان تو مینوشم در گلوی من مانده است.