شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی احساس بی‌توجهی یا کم‌محلی معشوق را بیان می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر معشوق به او نگاه نکند، او خود را به خاک و نابودی خواهد سپرد. این نشان‌دهنده شدت عشق و ارادت شاعر به معشوق و همچنین حسرتی است که از بی‌اعتنایی او ناشی می‌شود. در واقع، شاعر به خاطر این بی‌توجهی، حاضر است تا به خاک تبدیل شود و این خاک شدن را بهانه‌ای برای جلب توجه معشوق می‌داند.
در خاک نگه کند چو با ما نگرداز غیرت آنکه دیده بر ما فکند
هوش مصنوعی: اگر کسی از ما دور شود و در خاک بماند، این به خاطر غیرت و احساسات شدید آن کسی است که به ما توجه کرده و با ما ارتباط برقرار کرده است.
زان به نبود که ما کنون خاک شویمتا بو که بدان بهانه بر ما نگرد
هوش مصنوعی: به خاطر این نیست که اکنون ما به خاک تبدیل شویم، بلکه به این دلیل است که شاید بهانه‌ای برای برگرداندن ما وجود داشته باشد.