شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر به موضوع فنا و وجود پرداخته شده است. شاعر بیان میکند که کامل بودن، مسیر فنا را طی میکند. ناگهان به وجود حقیقی میرسد و تنها یک موی از هستی او باقی میماند. این مو، به چشم فقر، همچون زنجیری یا نشانهای دیده میشود.
کامل صفتی راه فنا می پیمودناگه گذری کرد به دریای وجود
هوش مصنوعی: شخصی که به کمالات و فضایل دست یافته بود، در مسیر خود ناگهان به دریای وجود و هستی برخورد کرد.
یک موی زهست او بر او باقی بودآن موی به چشم فقر زنّار نمود
هوش مصنوعی: یک تار موی او بر جا مانده بود و آن تار مویش به چشم فقر، زنجیری به حساب آمد.