شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلتنگی اشاره میکند. او میگوید اگر تصویر محبوبش از نظرش محو شود، از چشمانش اشکهای فراوانی میریزد. او تا صبح نمیخواهد چشم را ببندد چرا که نگران است شاید در خواب به یاد محبوبش نیفتد و احساس خستگی کند.
گر عکس رخت زدیده بگسسته شوداز هر مژه صد قطرهٔ خون بسته شود
هوش مصنوعی: اگر تصویر زیبایی تو در نظر من محو شود، از هر مژهام قطرههای خونی به زمین میریزد.
شب تا به سحر دیده به هم برنکنمترسم [که] خیالت اندرو خسته شود
هوش مصنوعی: تا صبح نمیتوانم خوابم ببرد، نگرانم که مبادا فکر و خیال تو در این بین خسته شود.