شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به افرادی اشاره دارد که حقیقت را نمی‌دانند و تنها به انجام عبادات مثل نماز در شبهای طولانی مشغولند. شاعر خود را از این حالت جدا می‌بیند و بیان می‌کند که او در این خلوت نیازی به طولانی‌کردن عبادت ندارد و یک لحظه‌ی واقعی در زندگی‌اش به مراتب ارزشمندتر از صد سال نماز است.
آنها که ندانند حقیقت زمجازمشغول نمازند به شبهای دراز
هوش مصنوعی: افرادی که به اصل و حقیقت زندگی آگاه نیستند، در شبهای طولانی فقط درگیر عبادت و نماز هستند بدون آنکه به معنای واقعی آن پی ببرند.
من فارغ از آنم که درین خلوت رازیک لحظه نیاز به زصد سال نماز
هوش مصنوعی: من از این موضوع که در این تنهایی، یک لحظه نیاز به راز و دعا داشته باشم، بیخبرم و اهمیتی به آن نمیدهم.