شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی ابراز ناخرسندی از وضعیت وجودی و اجتماعی فرد است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر به مقام و فخر نرسد، این عیب و عاری برای او نیست. همچنین کمبود نور و معنویت را به نقد می‌کشد و به مقایسه میان نهادهای دینی و غیر دینی مانند خانقاه و کلیسا می‌پردازد. در مجموع، این ابیات نشان‌دهنده نوعی اعتراض و سوال از شرایط زندگی و باورهای رایج است.
گر فخر به من نمی رسد عار اینکور نور به من نمی رسد نار اینک
هوش مصنوعی: اگر به من افتخار نمیرسد، عیب این است؛ و اگر نور به من نمیرسد، درد این است.
گر خانقه و خرقه و شیخی نبودناقوس و کلیسیا و زنّار اینک
هوش مصنوعی: اگر خانقاه و لباس صوفیانه و مقام شیخی وجود نداشت، حالا دیگر نه ناقوس کلیسا بود و نه زنجیری.