شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره پرهیز از وابستگی به آرزوها و حسرت‌هاست. شاعر هشدار می‌دهد که اگر به آرزوهای دور از دسترس دل ببندیم، ممکن است در حسرت و اندوه غرق شویم. او توصیه می‌کند که به جای دل‌سپردن به این حسرت‌ها، باید به زندگی و فرصت‌های حال تمرکز کنیم و از معطلی در انتظار چیزهایی که ممکن است هرگز به دست نیاید، پرهیز کنیم.
خود را به هوس مدار در پای دریغترسم که شوی غرقه به دریای دریغ
هوش مصنوعی: به خودت اجازه نده که به خواستهها و آرزوهای کاذب دلبسته شوی، چون میترسم که در نهایت، به شدت از حسرت و ناامیدی غرق شوی.
فرمان برو بر دریغ مگذار جهانزان پیش که سودت نکند وای دریغ
هوش مصنوعی: دستور پیدا کن و از هیچ چیز دریغ نکن، زیرا دنیا ارزش آن را ندارد که قبل از این که به تو نفعی برساند، از آن دریغ کنی. وای بر کسی که دریغ کند.