شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی رابطه بین باطن و ظاهر می‌پردازد. شاعر می‌گوید که دل و مغز نماد حقیقت هستند و تن و پوست نمایانگر ظاهر. او به ما توصیه می‌کند که فراتر از ظاهر به باطن افراد نگاه کنیم و درک کنیم که هر چیزی که وجود دارد یا تجلی عشق الهی است یا تحت تأثیر آن. به عبارتی، باید به عمق وجود افراد و چیزها توجه کنیم و زیبایی را در حقیقت آن‌ها ببینیم.
دل مغز حقیقت است و تن پوست، ببیندر کسوت پوست جلوهٔ دوست ببین
هوش مصنوعی: دل، هستهٔ اصلی و حقیقت وجود انسان است و بدن تنها مانند پوستهایست که آن حقیقت را در بر گرفته است. باید توجه کنی که در این ظاهر بیرونی، زیبایی و جلوهٔ واقعی دوست را مشاهده کنی.
هر چیز که آن نشان هستی داردیا پرتو روی اوست یا اوست، ببین
هوش مصنوعی: هر چیزی که نشانی از وجود دارد یا به خاطر زیباییاش توجه ما را جلب می‌کند، یا به خاطر وجود خودش است، پس خوب نگاه کن.