شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و محنت انسان‌هاست. شاعر به گم‌شدن شادی و خرمی در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید هر فرد به تناسب وضعیت خود با مشکلات و مصائب روبه‌رو است. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هیچ کس نمی‌تواند از رنج و سختی معاف باشد و همه در این دنیا گرفتار اند.
عنقاء مُغر بست درین دور خرّمیگم گشت خرّمی زجهان همچو آدمی
هوش مصنوعی: پرنده افسانهای، در این دوران شادی و خوشی گم شده است، همانطور که آدمی نیز از دنیای شاداب دور افتاده است.
چندانک در صحیفهٔ عالم نگه کنمغمخواره آدم آمد و بیچاره آدمی
هوش مصنوعی: هر چه بیشتر به صفحات عالم نگاه میکنم، متوجه میشوم که انسان در حال رنج و درد است و بیچاره شده است.
هر کس به قدر خویش گرفتار محنتی استکس را نداده‌اند برات مسلّمی
هوش مصنوعی: هرکس به اندازهای که لیاقت دارد، با مشکلات و سختیهایی روبرو میشود و هیچکس از پیش برگهای برای رهایی از این مشکلات در دست ندارد.