شمارهٔ ۷۳ - استقبال از بساطی سمرقندی
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و ارتباط آن با زندگی و محبت را به تصویر می‌کشد. شاعر به وجود زیبایی‌های طبیعی و انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که گرچه زیبا بودن معجزه‌آساست، اما برای درک آن نیاز به زبان و بیان وجود دارد. او به محبوبش می‌گوید که زیبایی او مانند شب و روز است و اگر بخواهد زیبایی‌اش را حفظ کند، نباید زلفش را کوتاه کند. همچنین به رفتار رندان و عابدان اشاره دارد و هشدار می‌دهد که نباید به نظر دیگران درباره خود اهمیت بدهد. در این کلیت، شاعر عشق را با زیبایی و عبادت ترکیب کرده و به دنبال تداوم این زیبایی‌ها در زندگی است.
گرچه ابر زندگی جان بخش و صافی مشرب استبی دهانت آب خضر از جانب او با لب است
هوش مصنوعی: هرچند که ابر زندگی، منبع حیات و الهام بخش است، اما بدون زبان و بیان، دسترسی به سرچشمههای الهی مانند آب زندگی ممکن نیست.
تا پدید آمد ز رویت زلف اشک افشان شدیمشب چو پیدا می شود گاهِ طلوع کوکب است
هوش مصنوعی: وقتی که ظاهر شدی، زلف خوابآلود ما از اشک پر شد و شب مانند زمانی است که ستارهای به افق میرسد.
گر مزید حسن خواهی زلف را کوته مسازروز را چون روزِ بازار درازی از شب است
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به زیباییات افزوده شود، موهای خود را کوتاه نکن. روز مانند روز بازار بلند است و شب نیز طولانیتر از آن.
تا نشان داد از خم محراب طاق ابرویتعادت رندان عبادت ورد یاران یارب است
هوش مصنوعی: وقتی که قوس ابرویت مانند طاق محراب نمایان میشود، نشان می‌دهد که عادت رندان (عاشقان) به عبادت و ذکر یاران تو، برایشان به یک عادت تبدیل شده است.
ای خیالی ترک این یارانِ کم نعمت بگوتا نکورویان نگویندت فلان بد مذهب است
هوش مصنوعی: ای خیالی، از این دوستانی که کمبود نعمت دارند دوری کن و بگو تا خوبان نگویند فلانی بد مذهب است.