شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف تاثیر عمیق عشق و محنت می‌پردازد. او دل را نقدی می‌داند که به نام عشق است و عشق را به عنوان مرغی که در دام اوست معرفی می‌کند. همچنین به میخانه و شراب عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که باده و نور خورشید در عشق پنهان است. شاعری که در خلوت یارانه است، خود را بنده سعادت می‌داند. او همچنین به تحسین زیبایی‌های محبوب می‌پردازد و از نقص‌های ناچیز که در کلام وجود دارد، سخن می‌گوید. در نهایت، عشق را به مثابه درسی می‌داند که گنجینه‌ای از معانی را در بر دارد.
نقدی ست دل که سکّهٔ محنت به نام اوستآن طایری که سلسلهٔ عشق دام اوست
هوش مصنوعی: دل گرانبهایی است که با درد و رنج به دست آمده است و این دل مثل پرندهای است که در دام عشق گرفتار شده است.
با جم چه کار مست خرابات عشق راچون آب خضر باده و خورشید جام اوست
هوش مصنوعی: با جم چه ارتباطی داری؟ در میخانه عشق، حالتی شبیه به آب خضر را تجربه کن، چرا که شراب و نور خورشید، هر دو از آن جام خاص اوست.
از محرمان خلوت خاص است هرکه راچشم امید بر کرم و لطفِ عام اوست
هوش مصنوعی: هر کسی که به رحمت و لطف فراگیر او امید دارد، از نزدیکان و دوستان خاص او محسوب میشود.
آزاده یی که بر درِ خلوت سرای یاردر سلک بندگی ست، سعادت غلام اوست
هوش مصنوعی: آزادی که در برابر درب حریم محبوبش به خدمتگزاری مشغول است، در حقیقت خوشبختی و سعادت او در همین بندگی است.
دل ابروی تو را مه نو گفت، عیب نیستعیبی که هست در سخن ناتمام اوست
هوش مصنوعی: دل، ابروی تو را به مه نو تشبیه کرد. این ایرادی ندارد، بلکه اشکال در این است که کلام او ناقص و ناتمام است.
گرم از حدیث نظم خیالی ست درس عشقزیرا که فتح باب معانی کلام اوست
هوش مصنوعی: گفتوگو درباره عشق، نتیجهای از داستانها و تخیل است؛ زیرا این گفتوگو راهی برای درک عمیقتر مفاهیم سخن او به شمار میرود.