شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و وضعیت عاشقان اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسی که عشق را تجربه نکرده، از درد و حال عاشقان باخبر نیست. عشق، با تمام فتنه‌ها و چالش‌هایش، جزء مذهب عاشقانه است و باید به آن پرداخت. همچنین بیان می‌کند که بی‌وفایی در روابط عادی است و عمر انسان وفا ندارد. در نهایت، گرچه ما به نیاز و عشق می‌پردازیم، شاید این نیاز نیز مورد قبول نیست. شعر بر اساس ایمان و صداقت در عشق تأکید دارد و از ریاکاری بی‌دلان بر حذر می‌کند.
هر دل که به عشق مبتلا نیستواقف ز شکیب حال ما نیست
هوش مصنوعی: هر کسی که عاشق نیست و به عشق دچار نشده، از وضعیت و صبر ما بیخبر است.
از فتنهٔ عشق سر کشیدندر مذهب عاشقان روا نیست
هوش مصنوعی: در عشق نمیتوان از مشکلات و دردسرها فرار کرد، زیرا این جزء طبیعت عشق ورزی است و برای عاشقان غیرقابل قبول است که از این چالشها بگذرند.
رسم و ره یار بی وفاییز آن است که عمر را وفا نیست
هوش مصنوعی: به این معنی است که یکی از نشانههای بی وفایی محبوبان این است که عمر انسانها دائمی نیست و وفاداری در ارتباطات به راحتی ممکن است تحت تاثیر گذر زمان قرار گیرد.
ماییم و نیاز اگرچه آن نیزدر حدّ قبول هست یا نیست
هوش مصنوعی: ما هستیم و نیاز داریم، هرچند که این نیاز هم ممکن است در سطحی قابل قبول باشد یا نباشد.
این است خیالیا که باریدر طاعت بی دلان ریا نیست
هوش مصنوعی: این فرد خیالی است که هیچ گاه در انجام کارهای خوب و عبادت، دلی دروغین ندارد.