شمارهٔ ۲۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در مورد زیبایی و جذابیت های معشوق صحبت می‌کند. او به دلایل محبت و اشتیاقش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر ظواهر بیرونی معشوق پیچیده باشد، دلنوشته‌ای از او دارد. شاعر احساس می‌کند که عشقش از تیر عشق معشوق آگاهم است و قلق‌های او را درک می‌کند. همچنین به لذت عشق و چشیدن طعم شیرینی از لب معشوق اشاره کرده و از او می‌خواهد که شب شادی را بر هم نزند، زیرا آلودگی‌های عشق ممکن است آثار ناگواری داشته باشد. در نهایت، شاعر به عالمی اشاره می‌کند که در آن، زندگی ساده درویشانه‌ای وجود دارد و فقط گاهی خبرهایی از این دنیا به گوش می‌رسد.
غم نیست اگر زلفت با فتنه سری داردچون نرگس دلجویت با ما نظری دارد
هوش مصنوعی: نگران نباش اگر موهایت با مشکل و فتنهای درگیر است، چون دل نواز تو مانند نرگس، به ما نگاهی می‌کند.
از حالِ دل ریشم تیر تو خبردار استز آن روی که او گه گه زاین ره گذری دارد
هوش مصنوعی: دل ریش من از حال و هوای من آگاه است، چون او گاهی از این مسیر عبور می‌کند و مرا میبیند.
گویند شکر ذوقی دارد به مذاق امّانوش لب شیرینت ذوق دگری دارد
هوش مصنوعی: میگویند که شکر طعم خوبی دارد، اما مزه لبهای شیرین تو حال و هوای دیگری دارد.
ای مه شب عیشم را بر هم مزن و پرهیزاز آه سحر خیزان کآخر اثری دارد
هوش مصنوعی: ای ماه، شب خوشیام را خراب نکن و از نالههای صبحگاهی پرهیز کن، چون این نالهها تاثیرگذارند.
با ملک جهان میلی ز آن نیست خیالی راکز عالم درویشی اندک خبری دارد
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر بیان می‌کند که هیچ تمایلی به دنیا و جلوههای آن ندارد، زیرا هیچ تصوری از آن ندارد که یک درویش، به عنوان شخصی ساده و بینیاز، از دنیای خود اندکی خبر داشته باشد. در واقع، او به اهمیت و ارزشهای معنوی و روحانی بیشتر از مادیات توجه دارد.