شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر بیان می‌شود که کسی که به معشوق خود وصالی ندارد، از زندگی خود تنها ملالی را احساس می‌کند. شاعر به زیبایی و بی‌نظیری معشوق اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که دیدن روی او ارزشی بسیار دارد. او همچنین از نداشتن وفای معشوق انتقاد می‌کند و می‌گوید که حتی اگر معشوق فرشته باشد، باز هم احساس خوشبختی نمی‌کند. شاعر در نهایت اشاره می‌کند که جز فکر کردن به موهای معشوق، هیچ خیالی در ذهنش وجود ندارد و در حقیقت به شدت تحت تأثیر زیبایی او قرار دارد.
کسی کاو به جانان وصالی نداردز جان بهره الاّ ملالی ندارد
هوش مصنوعی: کسی که به معشوق خود دسترسی ندارد، در زندگیاش جز اندوه و ناراحتی چیزی نخواهد داشت.
غنیمت شمر وصل خورشید روییکه خورشید حسنش زوالی ندارد
هوش مصنوعی: از دیدن رویت بهرهمند باش، زیرا زیباییات هیچگاه از بین نمیرود.
پریچهره یی را که نبود وفاییاگر خود فرشته ست حالی ندارد
هوش مصنوعی: زیبایی که وفا ندارد، حتی اگر مانند فرشته باشد، هیچ ارزشی ندارد.
عجب چون نمانم ... گُلکه دید آن رخ و انفعالی ندارد
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم بیتفاوت بمانم در برابر زیبایی آن چهره، در حالی که حتی گل هم در دیدن آن تاثیر نمیپذیرد؟
به جز فکر تصویر موی میانشخیالی به خاطر خیالی ندارد
هوش مصنوعی: جز فکر و خیال موی او، هیچ تصویری در ذهنش نیست.