شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با ابراز درد و اشک خود از مشکلات زندگی صحبت می‌کند، اما از طرفی رضایت خاطرش از وجود محبوب را نیز بیان می‌کند. او به دیده‌اش می‌گوید که این اشک‌ها و غم‌ها تا کی ادامه خواهند داشت. همچنین به عشق و زیبایی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که وقت را باید غنیمت شمرد، زیرا زیبایی‌ها و لحظات خوب هر لحظه ممکن است از دست بروند. در پایان، به این نکته اشاره می‌کند که با وجود غم و مشکلات، وجود این غم‌ها نیز موقتی است و روزی از بین خواهد رفت.
گرچه هردم سیل اشک ما به دریا می‌رودخوشدلم از جانب او هرچه بر ما می‌رود
هوش مصنوعی: گرچه هر لحظه اشکهای ما به دریا میریزد، اما از جانب او دلخوشم و از هر آنچه که بر ما میگذرد، خوشنودم.
گفتمش ای دیده این گوهرفشانی تا به کیگفت می‌رانیم در ایّام او تا می‌رود
هوش مصنوعی: به او گفتم: ای چشم، این زیبایی و درخشش چه مدت ادامه خواهد داشت؟ پاسخ داد: ما این جلوه را در زمانهای او میچرخانیم و او نیز تا زمانی که می‌رود، ادامه خواهد داشت.
سرو قدّا بر حذر باش و خرامان کم خرامکز غمت فریاد مشتاقان به بالا می‌رود
هوش مصنوعی: ای سرو با قد رعنایت، مراقب باش و کمکم حرکت کن؛ زیرا از غم تو، فریاد دلتنگان در حال افزایش است.
باغبانا صحبت گل را غنیمت دان که اوبعد سالی آمده‌ست امروز و فردا می‌رود
هوش مصنوعی: باغبان، از صحبت و حضور گل لذت ببر، زیرا او بعد از یک سال آمده و امروز و فردا ممکن است برود.
با تو از هستی خیالی را سری مانده‌ست و بسوآن هم از دست غمت یک روز در پا می‌رود
هوش مصنوعی: با تو تنها یک خیال از وجود باقی مانده و آن هم به خاطر غم توست که یک روز از بین می‌رود.