شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و مقام والای محبوب اشاره می‌کند و از او به عنوان "حور ملک" یاد می‌کند. او می‌گوید که زیبایی محبوب حتی ماه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث خجالت آب می‌شود. همچنین، شاعری به تلاش‌هایی برای توصیف عشق می‌پردازد که به شکل جدی و عمیق در دل او نشسته است. این احساس عشق با وجود رقیب‌ها و دشمنی‌ها همچنان پایدار است و شاعر به وضوح از دشواری‌های پیش روی خود در راه عشق سخن می‌گوید.
گر بیابد شرف خدمت آن حور ملککی فرود آورد از کبر دگر سر به فلک
هوش مصنوعی: اگر آن حوری از کوه شرافت و خدمت بالا برود، آیا دیگر از برتری خود بر دیگران سر به آسمان خواهد برد؟
ماه از عارض تو منفعل و آب خجلشد و دادند گواهی ز سما تا به سمک
هوش مصنوعی: ماه به خاطر زیبایی چهرهات تحت تأثیر قرار گرفته و آب به خاطر جلوهات شرمنده شده است. تا جایی که آسمان نیز شاهد این زیبایی شده است.
پستهٔ شور زند با لب شیرین تو لافسنگ بر سر پی آن می خورد آن کور نمک
هوش مصنوعی: پستهٔ شور با لب شیرین تو بسیار از خود غره است؛ در حالی که آن کور نمک تنها به سنگ بر سر پی تو میزند.
کرد بر قلبی خود نقد دل اقرار و هنوزدم به دم می زندش عشق تو بر سنگ محک
هوش مصنوعی: او عاشقانه احساساتش را بر دلش نازل کرده و همچنان عشق تو را هر لحظه با شدت و قدرت میسنجیده و آزمایش می‌کند.
آخر از جور رقیب تو خیالی دانستآنچه در باب عداوت به گدا دارد و سک
هوش مصنوعی: در نهایت، از ظلم و ستم رقیب، فکر کرد آنچه که در مورد دشمنیاش با فقیر و موش دارد.