شمارهٔ ۲۹۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از عشق و longing خود به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که حتی اگر دور از او باشد و هر روز دور کعبه، او همواره دعاگوی وی است. هرچند که به ظاهر از معشوق دور است، اما در معنا و روح نزدیک اوست. شاعر در مسیر وفا به عشق خود، خود را چون خاکی در راه می‌بیند و در پی نظاره چهره معشوقش است. او از درد دوری می‌نالد اما با آمدن صبح، دوباره زنده می‌شود. هیچ‌گاه از امید خود ناامید نیست، چرا که خود را چون پرنده‌ای می‌داند که در دام گیسوی معشوق گرفتار شده است. در پایان، او تأکید می‌کند که خیال معشوق همیشه با اوست و هرگز از نظرش دور نمی‌شود.
گرچه روزی چند دور از کعبهٔ روی توامهرکجا هستم من مسکین دعاگوی توام
هوش مصنوعی: هرچند مدتی است که دور از کعبه و روی تو هستم، اما هر جا که باشم، من یک انسان بیچاره هستم و برای تو دعا میکنم.
از ره صورت به صد روی از تو مهجورم ولیچون به معنی بنگری بنشسته پهلوی توام
هوش مصنوعی: اگرچه از نظر ظاهری و وجهه به تو نزدیک نیستم و از تو دور به نظر میرسم، اما وقتی به عمق و معنی نگاه کنی، میبینی که در حقیقت در کنار تو هستم و در نزدیکی تو قرار دارم.
خاک گشتم بر سر راه وفا و همچناندیده حیران است در نظّارهٔ روی توام
هوش مصنوعی: من در مسیر وفا به خاک افتادم و هنوز چشمانم در حیرت از تماشای روی توست.
می کُشد دور از تو زارم هر شبی هجران و باززنده می سازد نسیم صبح بر بوی توام
هوش مصنوعی: هر شب دوری از تو مرا به شدت ناراحت و افسرده می‌کند و وقتی صبح میرسد، نسیم صبح زندگی دوبارهای به یاد تو در من میبخشد.
گو مکن نومیدم از فتراک خود زیرا که منطایر قدسم که صید دام گیسوی توام
هوش مصنوعی: هرگز از سرنوشت و مقدر خود ناامید نباش، زیرا من مانند پرنده‌ای مقدس هستم که در دام موهای تو گرفتار شدهام.
گرچه دور است از رخت چشم خیالی دور نیستاز نظر هردم خیال قدّ دلجوی توام
هوش مصنوعی: اگرچه چهره زیبای تو از من دور است، اما خیال تو همیشه در نظر من است و هر لحظه به یاد تو هستم.